1970-1975 წწ. სწავლობდა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტზტე, რომლის დასარულების შემდგომაც მიენიჭა მაგისტრის ხარისხი, სპეციალობით საზღვარგარეთის აღმოსავლეთის ქვეყნების ქვეყნათმცოდნეობა, სპეციალიზაცია თურქეთი.

 

1975–1979 წწ. სწავლას აგრძელებს იმავე უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის, საქართველოს ისტორიის კათედრის სადოქტორო პროგრამაზე (ასპირანტურა), რომლის დასრულების შემდგომ – 1979 წ. წარმატებით იცავს საკანდიდატო დისერტაციას ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხის მოსაპოვებლად. სადისერტაციო თემა: „გლეხობა დასავლეთ საქართველოში XV-XVIII საუკუნეებში“ .

 

 

1979-1981 წ.წ. არის  თსუ–ის საქართველოს ისტორიის კათედრის ლაბორანტი;

 

1981-1995 წ.წ. – თსუ–ის საქართველოს ისტორიის კათედრის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი;

 

1995-1996 წ.წ. არის თსუ–ის საქართველოს ისტორიის კათედრის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი.

 

1996–2005 წ.წ. –   თსუ–ის საქართველოს ისტორიის წყაროებისა და ისტორიოგრაფიის შემსწავლელი კვლევითი ლაბორატორიის წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი.

 

2002 წელს იცავს სადოქტორო დისერტაციას თემაზე: „ქართლის ცხოვრება და საქართველოს ისტორიის უძველესი პერიოდი  (ქართლოსიდან მირიანამდე)“, რისთვისაც ენიჭება ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი.

 

1992-1994 წ.წ.–ში არის საქართველოს სახელმწიფოს მეთაურის აპარატის მთავარი სპეციალისტი.

 

1998 წლიდან დღემდე არის შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის მეურვეთა საბჭოს წევრი.

 

2002–2004  წ.წ. არის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის და საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი.

 

2004 წლიდან დღემდე არის საქართველოს უნივერსიტეტის რექტორი.

 

პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწევა 1975 წლიდან დღემდე. კურსებს კითხულობს ძირითდად ანტიკური ხანისა და შუა საუკუნეების საქართველოსა და მახლობელი აღმოსავლეთის ისტორიაში.

 

არის მრავალი საერთაშორისო კონფერენციის მონაწილე.

 

გამოქვეყნებული აქვს 45 ნაშრომი, აქედან 6 მონოგრაფია და წიგნი.

 

ფლობს შემდეგ ენებს:

მიღებული აქვს შემდეგი ჯილოდები:

ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.